Linux-toepassingen
In dit hoofdstuk behandelen we twee interessante Linux-toepassingen
De Midnight Commander
Star Office 5.1
De Midnight Commander
De Midnight Commander is een krachtige opdrachtverwerker ("shell")
die het werken met Linux een stuk eenvoudiger kan maken. In twee artikelen
laten we zien wat je met de Midnight Commander allemaal kunt doen. In
dit hoofdstuk geven we een algemeen overzicht van het programma, de
menu's en de opties. Verder beschrijven we aan de hand van een praktijkvoorbeeld
een aantal functies van het programma. Huidige Linux distributies zijn
uitgerust met fraaie grafische interfaces die een groot gebruiksgemak
bieden. Waarom zouden we dan nog zoveel aandacht besteden aan een "ouderwets"
programma dat in tekstmodus werkt en bij voorkeur ook nog met het toetsenbord
wordt bestuurd? Omdat er verschillende situaties zijn waarin een programma
zoals de Midnight Commander van pas komt. Bijvoorbeeld:
- Linux is nog tamelijk nieuw voor je. Je hebt Linux geïnstalleerd
maar de grafische modus werkt niet naar behoren of X-Windows wil helemaal
niet starten, terwijl je ook nog niet echt thuis bent in de Linux opdrachten
die je vanaf het toetsenbord kunt geven.
- Je hebt Linux geïnstalleerd op een oudere computer die niet voldoende
prestaties kan leveren voor de veeleisende grafische interfaces, of
je wilt Linux slechts gebruiken voor een beperkt toepassingsgebied en
hebt de grafische interface helemaal niet nodig.
In dergelijke gevallen biedt de Midnight Commander ("MC" in
het vervolg) een comfortabele omgeving waarin je allerlei taken onder
Linux kunt uitvoeren zonder dat je in details de syntax van de bijbehorende
opdrachten hoeft te kennen.
De Midnight Commander: wat is dat?
In de oertijd van besturingssystemen als Unix en DOS moest je opdrachten
typen achter een prompt op de opdrachtregel. Dat was geen probleem zolang
het om eenvoudige opdrachten ging. Maar bij complexe commando's met
veel parameters was een tikfout snel gemaakt; bovendien moest je bij
zulke commando's weten hoe precies de opties en variabelen moesten worden
ingevoerd. Fouten werden afgestraft met norse terechtwijzingen van het
systeem zoals "Command not found", "Illegal syntax"
of "Too many parameters".
Er werden al vroeg programma's bedacht die het de gebruiker wat gemakkelijker
moesten maken. De klassieker op dit gebied werd de Norton Commander,
in 1986 voor het eerst uitgebracht door Peter Norton
7.1 Twee directoryvensters zijn beter dan één
Het meest kenmerkende van dat programma waren de twee vensters waarin
twee directory's tegelijkertijd getoond konden worden en waarmee het
kopiëren en verplaatsen van bestanden een stuk eenvoudiger werd.
In de loop der jaren werden talloze viewers ingebouwd waarmee verschillende
typen bestanden geopend en/of bekeken konden worden.
7.2 In den beginne was er de DOS-versie van de Midnight Commander
De Midnight Commander (figuur 2)is een voor Linux aangepaste kloon
van deze Norton Commander. DOS-veteranen en Windows gebruikers die de
Win Commander van Christian Ghisler kennen (figuur 3) zullen met het
gebruik van de Midnight Commander dan ook weinig moeite hebben.
7.3 Er is ook een Windowsversie van de Midnight Commander voor de Gates-fans
Kennismaken met MC - een overzicht
De Midnight Commander wordt als package standaard in de Suse-distributie
opgenomen. Om de Midnight Commander te starten typ je achter de prompt
op de opdrachtregel:
mc
Wanneer je in de grafische modus werkt moet je een terminalvenster
openen voordat je MC kunt starten. Er kunnen een aantal opties meegegeven
worden aan de opdracht, maar die heb je doorgaans niet nodig.
Als het de eerste keer is dat je de Midnight Commander start worden
enkele initialisatiebestanden aangemaakt. Daarna verschijnt MC op je
scherm. Onderstaande afbeelding toont dat scherm met een beschrijving
van alle onderdelen.
7.4 Een schematisch overzicht van de mogelijkheden
De console en de weergave
Wanneer de gpm daemon draait (gewoonlijk zal dat het geval zijn) dan
kan MC ook in tekstmodus met de muis bediend worden, al zul je na enige
tijd waarschijnlijk voor de meeste opdrachten de voorkeur geven aan
de sneltoetsen.
In een enkel geval kan het gebeuren dat je vreemde tekens op de opdrachtregel
ziet verschijnen wanneer je bepaalde toetsen indrukt (cursortoetsen
of functietoetsen bijvoorbeeld). Dit betekent dat je instellingen in
terminfo of termcap afwijken van wat MC verwacht. Je kunt dat corrigeren
met "learn Keys" in het menu Options dat we later nog zullen
bespreken.
De afbeelding toont het standaardscherm van MC bestaat uit de volgende
onderdelen:
1. De menubalk die toegang geeft tot een groot aantal opties en opdrachten.
Vele daarvan zijn ook met sneltoetsen bereikbaar.
2. Twee directory-vensters met in elk paneel een directory in de "Full
file list" weergave.
3. Een mini statusregel, waarop gegevens van geselecteerde bestanden
worden weergegeven.
4. Een "hint"-regel met tips voor het gebruik van MC.
5. De opdrachtregel.
6. Een hulpregel met de betekenis van de functietoetsen 1 tot en met
10.
Je kunt de scherminstellingen aanpassen aan je eigen smaak en wensen
in het onderdeel Layout van het menu Options.
De menubalk
Een uitvoerige bespreking van alle onderdelen van de menubalk en de
inhoud van de verschillende dialoogvensters valt buiten het raam van
een tijdschriftartikel. In deze paragraaf beperken we ons tot een globale
beschrijving. Sommige onderdelen zullen later uitvoeriger worden behandeld.
De menubalk bestaat uit 5 onderdelen: Left - File - Command - Options
- Right. In figuur 5 zijn de uitgeklapte menu's afgebeeld.
7.5 De verschillende uitklap menu's op een rijtje
Zoals je kunt zien zijn de onderdelen "Left" en "Right"
identiek. Ze hebben betrekking op de weergave van respectievelijk het
linker- en rechterpaneel.
Er kan gekozen worden uit verschillende "Listing modes"
7.6 Hoeveel informatie u wilt zien, kunt u zelf aangeven
(figuur 6) waarbij naar keuze meer of minder informatie in het venster
wordt weergegeven.
7.7 Nu heeft u een volledig overzicht, inclusief toegangsrechten
Figuur 7 laat de "Long file list" zien (vergelijkbaar met
de opdracht "ls -l"),
7.8 Als u een rustiger scherm wilt, kiest u voor de optie "Brief
File List"
figuur 8 toont in het rechterpaneel de "Brief file list" (alleen
bestandsnamen) en in het linkerpaneel de "Tree" weergave van
een directory.
"Tree" toont de boomstructuur van directory's. Met de toets
F4 kun je schakelen tussen een statische en een dynamische weergave
van de boomstructuur. In de statische weergave wordt de hele structuur
vanaf het startpunt getoond, in de dynamische weergave worden de "parent"
en "sibling" directory's weggelaten.
7.9 In deze weergave ziet u mooi alle vertakkingen van de directorystructuur
Daardoor zie je alleen het relevante gedeelte van de structuur en is
de weergave overzichtelijker (figuur 9).
"Sort order" biedt de mogelijkheid de weergave van de bestandenlijst
te sorteren, bijvoorbeeld op naam, extensie of grootte (figuur 10).
7.10 Er zijn ruime mogelijkheden om de bestanden op diverse kenmerken
te sorteren
"Filter" geeft de mogelijkheid de weergave te "filteren"
zodat je alleen die bestanden ziet weergegeven die je zien wilt. Op
het gebruik van filters komen we nog terug bij het selecteren van bestanden.
Via dit menu is het ook mogelijk een bestandssysteem op afstand te koppelen
en weer te geven, via "Network link" en "FTP link".
De opties "Quick view" en "Info" wijzigen de functie
van het paneel. In plaats van een tweede venster op directory's en bestanden
wordt het paneel een verlengstuk van het paneel ernaast.
Als je bijvoorbeeld in het rechterpaneel "Info" kiest worden
in dat paneel de eigenschappen getoond van het bestand waarop dat moment
in het linkerpaneel de cursorbalk op staat
7.11 Alle wetenswaardigheden over een bestand kunnen gemeld worden
(figuur 11). Kies je in het rechtermenu "Quick view" dan zie
je een ruwe weergave van de inhoud van het bestand in het linkerpaneel
7.12 Ook de inhoud van een bestand kan weergegeven worden
(figuur 12). Op die manier kun je makkelijk de inhoud van een hele
reeks bestanden bekijken. Wanneer je het rechterpaneel weer zijn normale
functie wilt teruggeven kies je uit de "Listing modes" de
gewenste weergave.
Het File menu geeft toegang tot een aantal opdrachten met betrekking
tot bestandsbeheer, zoals het selecteren, verwijderen, kopiëren
en verplaatsen van bestanden, het wijzigen van bestandsattributen en
het maken van symbolische koppelingen. Deze opdrachten worden in de
paragraaf over bestandsbeheer uitvoeriger besproken.
In het Options menu kunnen een aantal instellingen voor MC worden vastgelegd,
zoals de eerder besproken weergave-opties
7.13 De weergave kunt u zelf naar uw hand zetten
(figuur 13), het gedrag van sommige toetsen en het al dan niet vragen
om bevestiging na bepaalde opdrachten. Dat is ook de plaats waar je
moet zijn wanneer het toetsenbord niet naar behoren werkt. Je kiest
dan het submenu "learn Keys". MC toont een scherm met een
groot aantal toetsen
7.14 De functietoetsen van MC
(figuur 14). Op elke toets die je indrukt en die wordt herkend reageert
MC met "OK". Wanneer MC een toets niet herkent vraagt MC je
om de toets nog een keer in te drukken
7.15 Controleer of de toetsen werken
(figuur 15). Overigens werkt de gesuggereerde Escape toets in dit scherm
niet, MC geeft dan de melding dat je de Escape toets hebt ingedrukt
en dat dit niet de goede toets is.
Het Command menu bevat een aantal opdrachten die betrekking hebben op
de actie van MC zelf, zoals het verwijderen van het scherm zonder MC
te sluiten, het verwisselen van de vensters en het in een venster brengen
van de resultaten van een opdracht. Daarnaast bevat dit menu een aantal
globale opdrachten, zoals het zoeken naar bestanden, het vergelijken
van directory's en het weergeven van de grootte van directory's. Op
de meeste van de opdrachten uit het Command menu komen we later nog
terug.
Het help systeem
De toets F1 geeft toegang tot het help systeem van de Midnight Commander.
Dit is in beperkte mate contextgevoelig, dat wil zeggen dat je bij veel
opdrachten direct de bijbehorende helptekst ziet wanneer je op F1 drukt.
Als MC geen toepasselijke helptekst beschikbaar heeft kom je bij de
inleiding van het helpbestand. Met de Tab-toets kun je van link naar
link springen
7.16 Het helpsysteem van MC
(figuur 16). Je opent de link door op Enter of de pijltjestoets naar
rechts te drukken. Met de pijltjestoets naar links volg je het spoor
weer terug.
Naast het eigen help systeem van de Midnight Commander is er een uitvoerige
manpage, die je kunt opvragen met
man mc
In deze manpage vind je ook de opties waarmee MC gestart kan worden.
Verder zijn er natuurlijk de tips op de hint-regel, terwijl ook op de
website van Gnome nog wat aanvullende informatie is te vinden (www.gnome.org/mc).
Kennismaken met MC - een praktijkvoorbeeld
De beste manier om met MC kennis te maken is het programma gewoon maar
eens te gaan gebruiken.
We hebben een bestand opgehaald van het internet, w3m_0.1.10.tar.gz.
Dit is de broncode van een in Japan gemaakte, tekst-gebaseerde webbrowser
die zelfs in staat is frames weer te geven. He bestand is opgeslagen
in de directory /download.
We willen eerst wel eens weten wat er allemaal in dat bestand zit. Dat
kan door vanaf de prompt de volgende opdracht te geven:
tar -tzvf w3m-0.1.10.tar.gz
In die opdracht mag je geen fouten maken. Wanneer je de opties in de
verkeerde volgorde zet, bijvoorbeeld tar -tvfz... dan geeft tar een
foutmelding. Daarna willen we het bestand uitpakken en in een tijdelijke
directory opslaan. Ten slotte willen we beginnen met het compileren
(het compileren wilde niet erg lukken, maar dat is voor dit verhaal
niet van belang). Laten we nu eens kijken wat MC voor ons kan doen.
In de tekstmodus starten we de Midnight Commander door mc te typen achter
de prompt, in de grafische modus openen we eerst een terminalvenster.
Bij het opstarten opent MC standaard de /home/~user directory wanneer
je als user hebt ingelogd en de /root directory wanneer je als root
hebt ingelogd (zie figuur 2 waar we zijn ingelogd als root). In een
van de twee vensters staat een cursorbalk. Dit is het actieve venster.
Met de TAB-toets ga je van het ene venster naar het andere venster en
weer terug.
Eerst zoeken we de directory /download op. Met de cursorbalk gaan we
naar boven, tot we op /.. staan en drukken dan op ENTER om in de bovenliggende
directory te komen (je kunt ook op /.. dubbelklikken met de muis). In
de directory /download vinden we ons bestand, w3m-0.1.10.tar.gz.
We kunnen de inhoud van ons bestand bekijken door op F3 te drukken.
In feite voert MC dan voor ons de tar-opdracht uit die hierboven is
beschreven
<!>7.17 De inhoud van tar-bestand
(figuur 17).
We kunnen het bestand ook openen door op ENTER te drukken terwijl de
cursorbalk op het bestand staat. Die mogelijkheid is veel interessanter.
Zonder dat het bestand daadwerkelijk wordt uitgepakt krijg je de structuur
van het ingepakte bestand te zien. In de terminologie van MC is er een
"virtueel bestandssysteem" geopend dat je kunt benaderen alsof
het om een gewoon bestandssysteem gaat. Je kunt bestanden bekijken,
kopiëren, verplaatsen en wissen, maar niet openen of uitvoeren.
In de regel onder de menubalk zie je de naam van het virtuele bestandssysteem:
#utar, het hekje geeft aan dat het om een virtueel bestandssysteem (VFS)
gaat
7.18 We gaan naar de directory /wm3-0.1.10
(figuur 18).
We zien alleen maar een directory, /w3m-0.1.10. Daar worden we niet
veel wijzer van, dus gaan we op de map staan en drukken op Enter om
de map te openen. Voordat we het bestand echt gaan uitpakken willen
we eerst wat meer informatie over het programma. Die kunnen we vinden
in de directory /doc.
Terwijl we ons nog steeds in het virtuele bestandssysteem bevinden openen
we de directory /doc
7.19 We openen het ingepakte bestand
(figuur 19), gaan naar het bestand FAQ.html en drukken op F3 om de
inhoud te bekijken
7.20 Het helpbestand vertelt ons wellicht meer
(figuur 20).Nu moeten we eerst een tijdelijke directory maken waar
we het uit te pakken bestand kunnen parkeren. We bladeren in een van
de vensters terug tot we weer bij de directory /download zijn en gaan
een subdirectory /download/temp maken. Daarvoor drukken we op de toets
F7 en typen in het dialoogvenster de naam "temp" Vervolgens
openen we de subdirectory /temp. In het andere venster bladeren we terug
in het virtuele bestandssysteem totdat we weer bij de het begin van
de directory /#utar zijn
7.21 Even een nieuwe directory aanmaken
(figuur 21). Nu gaan we op de directory /w3m-0.1.10 staan en drukken
op F5 om deze directory vanuit het virtuele bestandssysteem naar /download/temp
te kopiëren
7.22 We kopiëren het bestand naar een andere locatie
(figuur 22).
Op papier klinkt dit omslachtiger dan het in werkelijkheid is. Samengevat
komt uitpakken in dit voorbeeld op het volgende neer:
1. Open in beide vensters de directory /download.
2. Open in het ene venster het tar-bestand door op Enter te drukken.
3. Maak in het andere venster een subdirectory door op F7 te drukken
en ga naar die subdirectory.
4. Ga terug naar het eerste venster en druk op F5 om het geopende tar-bestand
te kopiëren.
Dit is aanzienlijk eenvoudiger dan werken vanaf de opdrachtregel. In
dat geval hadden we de volgende twee commando's moeten geven:
mkdir temp
tar -xvzf w3m-0.1.10.tar.gz -C /download/temp
Nu kunnen we met compileren beginnen. We gaan naar de directory /download/temp/w3m-0.1.10
en zien een in groen weergegeven bestand met een sterretje ervoor, "*configure"
7.23 We gaan het bestand compileren
(figuur 23). De groene kleur en het sterretje betekenen beide dat het
hier een uitvoerbaar programma betreft. We weten inmiddels dat we dit
script moeten starten omdat er eerst een aantal vragen beantwoord moeten
worden voor de compilatie kan starten. We gaan dus op *configure staan
en drukken op Enter. Het bestand wordt geopend en bij uitvoerbare programma's
betekent dit in MC dat het programma (indien mogelijk) wordt gestart.
MC vertaalt de ENTER-toets in dit geval automatisch in de opdracht
./configure
(de "./" geeft aan dat het programma vanaf de huidige directory
moet worden gestart). Vervolgens verdwijnt MC tijdelijk van het scherm
en kunnen we de vragen gaan beantwoorden
7.24 Beantwoord de vragen van het installatieprogramma
(figuur 24).
Voor dit voorbeeld hebben we de uitvoering van het script met ctrl-c
afgebroken, waarna we automatisch het scherm van de Midnight Commander
weer terugkrijgen
7.25 We zijn weer terug in de oude vertrouwde weergave
Star Writer gebruiken voor al uw correspondentie en meer.
Introductie
De meeste gebruikte toepassing is nog altijd de tekstverwerker. Ook
Linux heeft in de vorm van Star Office een uitstekende tekstverwerker
op de markt gebracht.
Middels deze rubriek zullen wij trachten u te overtuigen dat Star Writer
een uitstekend alternatief is voor
MS-Word.
Opstarten van StarOffice
Als u Suse net geïnstalleerd heeft moet u ook Star Office nog even
installeren ook al heeft u voor de optie "Standard + Office"
gekozen. Als u zich in KDE bevindt, onderneemt u achtereenvolgens de
volgende stappen u klapt de programmabalk uit door op het "K-symbool"
te klikken, -> Suse->Editors/Office->StarOffice.
U komt nu in de installatieschermen terecht, als u deze even invult
wordt "StarOffice" geïnstalleerd. Om onderstaand voorbeeld
uit te kunnen voeren opent u de tekstverwerker "Starwriter".
Sjablonen aanmaken
We hebben ons voorgenomen om vanaf nu alle correspondentie met Star
Writer te doen. Voordeel hierbij is dat we nu alles in een keer goed
"from scratch" kunnen opbouwen, m.a.w. beginnen bij het begin.
We beginnen met het aanmaken van een standaard sjabloon, zodat iedere
brief die verzonden wordt dezelfde structuur en opbouw heeft.
Een algemeen briefsjabloon aanmaken
Staroffice werkt niet met wizards zoals de Microsoft-produkten, maar
met autopilots. De werking is identiek, alleen het beestje heeft een
andere naam gekregen. We kiezen achtereenvolgens voor autopilot, letter.
We willen een sjabloon aanmaken voor zakelijke correspondentie, dus
we kiezen voor "business letter". In het volgende scherm kunnen
we een aantal variabelen opgeven met betrekking tot het logo, zoals
de locatie van ons grafisch bestand op de harde schijf, de grootte en
de positie waar het logo geplaatst moet worden. In het volgende dialoogvenster
voeren we onze adresgegevens in, en de plaats waar deze gegevens afgebeeld
moeten worden.
7.26 Uit bovenstaand schem kunt u de door u gewenste sjabloon kiezen
Het volgende dialoogvenster is erg belangrijk. In dit venster kunt u
aangeven welke velden uit het adresboek moeten worden ingevoegd in het
sjabloon. We leggen u later uit hoe u met een paar muisklikken de adresgegevens
uit het adressbook kunt exporteren naar het sjabloon.
We willen de volgende velden opnemen in het sjabloon:
company
lastname
address
postalcode city
Let er op dat u elk nieuw veld op een nieuwe regel plaatst. De velden
postal code en city kunt u naast elkaar plaatsen.
De volgende dialoogvensters spreken voor zich. In deze dialoogvensters
kunt u aangeven of er standaard een datum en een rubriek-onderwerp opgenomen
moet worden. Tevens kunt u de header en de footer instellen. Na het
invoeren van alle gegevens in de dialoogvensters, slaan we de template
op onder de naam "standaardbrief". Ten slotte geeft u op of
het logo en de gegevens van de afzender op elk document moeten worden
afgedrukt of alleen maar op het eerste document.
Om het hele proces af te ronden drukt u op de knop "create"
en de sjabloon zal aangemaakt worden. Het was aardig wat werk, maar
u zult er later veel plezier van hebben.
We gaan nu bekijken hoe onze creatie eruit ziet. U drukt achtereenvolgens
op:"file", "from template", "standaardbrief".
Het sjabloon wordt geopend. U ziet dat het logo, de datum en het onderwerp
standaard worden afgebeeld. Op de plaats van de gegevens van de geadresseerd
ziet u samenvoegcodes. Als u wilt kunt u daarover heen typen en de desbetreffende
gegevens invoeren. Het kan echter een stuk makkelijker. Boven het document
ziet u een overzicht van een aantal velden met voorbeelddata. U kunt
Starwriter zelf uw sjabloon met bovenvermeld gegevens laten vullen.
Voordat we hier mee beginnen gaan we eerst het adress book openen en
de voorbeelddata vervangen voor echte contacten.
Om adress book te open drukt u achtereenvolgens op: "edit",
"adressbook". Er verschijnt
een kaartenbakje waar u alle informatie omtrent uw zakelijke en prive-contacten
kunt invoeren. U hoeft niet alles in te voeren, maar in ieder geval
wel de velden die zijn opgenomen in het sjabloon.
7.27 Vul het adressbook met uw relaties
We willen nu alle contacten een brief sturen, zonder dat we iedere
keer opnieuw alle naw-gegevens moeten invoeren. Dit doen we als volgt:
U zorgt ervoor dat het zo juist aangemaakt sjabloon geopend is. Aan
de bovenkant van de tabel met contactgegevens ziet u uiterst rechts
het icoontje "formletter". Als u daarop klikt zal een dialoogvenster
verschijnen. Bij het label "records" kiest u voor de optie
"all" en bij het label "output" kiest u voor de
optie "file". Ten slotte kiest u bij het label "Generate
name from database" voor databasefield. Als gevolg van deze actie
zullen de gegenerereerde brieven opgeslagen worden onder de bedrijfsnaam
van de geadresseerde. U drukt op "ok" om de samenvoegactie
te voltooien. Voor ieder contact uit uw adress book is nu in één
handeling een brief gegenereerd. Alle brieven kunt u terugvinden in
de directory "/root/office52/user/work. U kunt als dat van toepassing
is ook een selectie van uw adress book een brief sturen of aangeven
dat bijvoorbeeld record 2 t/m 10 samengevoegd moeten worden met uw sjabloon.
Handige weetjes
Hoe schakel ik vervelende Autofuncties uit?
De ontwikkelaars van moderne softwarepakketten verkeren in de veronderstelling
dat iedere gebruiker een computeranalfabeet is die bij de hand genomen
moet worden door middel van vaak irritante autofuncties en hinderlijke
pop-up menuutjes. Zeker voor Linuxgebruikers, die gewend zijn om alles
zelf naar hun hand te zetten, kan dit zeer storend zijn. We zullen nu
even kort uitleggen hoe u deze vervelende autofuncties kunt uitschakelen.
Er zijn ook autofuncties die juist er handig zijn en niet standaard
geactiveerd zijn. Waar nodig zullen we dat ook even aangeven.
7.28 In bovenstaand scherm kunt u starwriter configureren
U gaat naar de werkbalk en kiest voor de optie "tools" en
vervolgens voor het menu item "options". Er verschijnt nu
een configuratiescherm waar u alle mogelijke zaken kunt aanpassen.
Onder de hoofdgroep "general" vindt u het menu item "save".
Hier kunt u aangeven of Starwriter automatisch een document moet opslaan
na een x-aantal minuten. Standaard
is deze optie niet geactiveerd, maar aangezien wij nog wel eens last
hebben van stroomstoringen activeren wij deze functie, zodat Starwriter
iedere 15 minuten het actieve document opslaat.
Bij het onderdeel "other" staat de optie "helpagent
tonen" bij het opstarten geactiveerd. Daar hebben we niet om gevraagd,
dus die optie deactiveren wij. De optie "show tips" is ook
overbodig, dus: deactiveren die handel.
Bij de hoofdgroep "Text document" vinden we het onderdeel
"insert". Deze optie zorgt ervoor dat bij tabellen automatisch
een kop wordt toegevoegd. Ook hier zijn we niet van gediend, dus deze
optie
deactiveren we. Nummering wordt automatisch herkend en aangevuld, ook
dit bepalen we zelf wel.
Bij het onderdeel "other", zien we dat de inhoud van velden
automatisch ge-updated
wordt, ook deze optie schakelen we uit.
Een hele beruchte functie, die voor veel ongemak en irritatie zorgt,
is bekend onder de naam "autocorrect/autoformat". Deze functie
vindt u onder de optie "Autocorrect/autoformat" op de werkbalk.
Bij het tabblad "replace" verwijderen we alle woorden, soms
willen we een bepaald woord gebruiken als eigen naam en dan zitten we
niet te wachten op een automatische vervanging.
7.29 In bovenstaand scherm kunt u de autocorrectiemogelijkheden uitschakelen
Op het tabblad "word completion" de-activeren we de optie
"completing words", het is immers heel vervelend als je aan
het typen bent en Starwriter vult een woord aan tot een woord wat je
helemaal niet in gedachten had.
Converteren naar Word-formaat
Als u in Starwriter een document heeft gemaakt, kunt u dit zonder problemen
opslaan in MS Word-formaat. MS-Word kan namelijk momenteel nog niet
ui de voeten met Star Writer-documenten. U kunt echter wel zonder problemen
een Word-document in Star Writer openen.
Opletten bij de installatieprocedure
Bij de installatieprocedure biedt Sun ook de optie "minimum installation".
Neem dan wel in ogenschouw dat u dan geen gebruik kunt maken van de
grote hoeveelheid standaardsjablonen en, wat nog veel vervelender is,
geen Star Office-documenten kunt converteren naar het Word-formaat.
Het tellen van woorden, heel belangrijk voor free-lance auteurs!
Als u zich nog een keer geroepen voelt om zelf een artikel voor Linux
magazine te schrijven, kunt u niet zonder deze functie, aangezien u
betaald wordt voor de hoeveelheid woorden die u aanlevert. Bij
MS-Word is deze optie prominent zicht baar bij de knop "spellingscontrole.
Bij Starwriter was het even zoeken, maar deze functie wordt wel degelijk
meegeleverd. U vindt deze optie onder File -> properties -> statistics.
Uw tekstbestanden opslaan op het web
Sun, de fabrikant van Star Office, biedt de interessante mogelijkheid
om documenten op te slaan op hun www-servers. Het is mogelijk om verschillende
mappen aan te maken zodat al uw documenten weer makkelijk te traceren
zijn. U kunt ook aangeven of u de informatie beschikbaar wilt stellen
aan derden. Particulieren kunnen gratis 20 MB schijfruimte krijgen op
het web om documenten op te slaan. Deze optie is bijvoorbeeld ook interessant
voor een bedrijf die meerdere filialen heeft en de documentenstroom
via het Internet wil laten lopen. Tegen betaling is de opslagruimte
van 20 MB uit te breiden. Als u als bedrijf serieus van deze mogelijkheden
gebruik wilt maken, biedt Sun ook maatwerk oplossingen. Indien u interesse
heeft in de free hosting mogelijkheden voor uw documenten, ga dan naar
de site www.stardivision.com
-> portal services -> free hosting.
De toekomstplannnen van Sun met Staroffice.
In de nabije toekomst wil Sun nog een stapje verder gaan. Het is dan
niet alleen mogelijk om documenten op Internet op te slaan, maar ook
om toepassingen draaien via internet, zodat u Star Office niet meer
op uw PC hoeft te installeren. Het is natuurlijk wel de bedoeling dat
u over een snelle verbinding beschikt zoals ADSL, anders wordt het wachten
wel erg lang. Deze software van de toekomst heeft de naam "Web
Top Software" meegekregen. In theorie klinkt het erg leuk, maar
zoals bij zo veel software produkten, geldt ook hier weer: "Eerst
zien en dan geloven".
Ter afsluiting nog een tip om Linux te promoten.
Iedere tevreden Linux-gebruiker heeft de morele verplichting om nieuwe
Linux-gebruikers te werven. U zendt gewoon al uw klanten, vrienden etc
documenten in het Starwriter-formaat. Als mensen dan vragen hoe ze het
bestand moeten openen, antwoordt u gewoon: " Dan moet je even Linux
installeren".
